czwartek, 20 listopada 2014

JAK WIDAĆ NIE TYLKO MOIM ZDANIEM...










BIBUŁA ŚRÓDMIEJSKA... Wydawnictwo sygnowane przez Warszawską Wspólnotę Samorządową Śródmieście. Hasło pod winietą:

DOŚĆ BUFETU CZAS NA SZWEDZKI STÓŁ!!!

Autorką tekstu jest P. Ewa Kościuch-Manandhar, przywołuję oryginał na własną odpowiedzialność, w krótkim czasie nie zdołałem uzyskać pisemnej zgody autorki na przedruk. Uznałem jednak, że zbliżający się termin drugiej tury wyborów warszawskich, możliwość dotarcia do jeszcze nie przekonanych jest po prostu dobrem większym. W tekście nie dokonano żadnych zmian.
--------------------------------------------------------



NAGA PRAWDA

Kto zyskuje, a kto traci na sprzedaży mieszkań komunalnych.
Dlaczego będziemy walczyć o przyspieszenie procedury wykupu
mieszkań?

Sprzedaż mieszkań komunalnych w Warszawie rozpoczęto w latach siedemdziesiątych XX wieku. W ostatnich latach np. 2008-2012 miasto sprzedawało ponad 2 tys. mieszkań rocznie. Obowiązywała wówczas uchwała sprzedaży z bonifikatą. Rocznie przychód miasta z tego tytułu wynosił ponad 70 mln. W 2012 roku weszła w życie nowa uchwała Rady Miasta z 15.12.2011, która znacznie ograniczyła bonifikatę na wykup mieszkań komunalnych, wielu wniosków o wykup złożonych w 2011 roku nie zrealizowano. W 2013 roku Miasto sprzedało zaledwie 18 mieszkań.

Chcemy doprowadzić do przywrócenia wykupu lokali komunalnych z poprzednią bonifikatą. Należy dokończyć proces wykupu mieszkań wybudowanych w PRL,
najemcom z wieloletnim stażem, rodzinom których krewni odbudowywali miasto. Trzeba głośno mówić o krzywdzie ludzkiej, bo tym którym często władza ludowa odebrała własność, po raz wtóry odmawia się prawa do skorzystania z ich praw nabytych (wykupu mieszkań).

Dla przykładu: Pan Albin – jego rodzinie odebrano dom. Sąd odmówił zwrotu budynku, nie pozwolono również na jego „wykup”. Dom został sprzedany za przysłowiową „złotówkę” komu innemu. Przeżył obóz hitlerowski
w Działdowie, żołnierz AK odznaczony przez prezydenta Kaczorowskiego, wykładowca Politechniki Warszawskiej - mieszka w jednopokojowym mieszkanku niedaleko Koszykowej – bez zgody na wykup!

Pani Elżbieta - po wojnie jej ojciec odbudował pół kamienicy przy Nowym Świecie, za własne pieniądze i własnymi rękoma. Miał obiecane przez urząd mieszkanie. Córce odmawia się wykupu.

Pani Kasia - od urodzenia mieszka w lokalu komunalnym, wychowuje samotnie
chorą, studiującą córkę, nadal spełnia kryteria uprawniające do mieszkania w lokalu komunalnym. To kobieta, która przezwyciężyła wiele przeciwności losu, oprócz jednej – nie dane jest jej wykupienie mieszkania. Mało tego, będzie eksmitowana!

Takich tragedii są setki! A co z przedwojennymi Warszawiakami pozbawionymi swoich mieszkań, które zostały przejęte przez kwaterunek? Co z lokatorami, którzy posiadali i nadal posiadają książeczki mieszkaniowe, które nie zostały nawet zrewaloryzowane? Brak wykupu pozbawia samotnych emerytów i rencistów możliwości skorzystania z dożywotniej renty, odwróconej hipoteki, a to prowadzi czasem do eksmisji nawet siedemdziesięciolatków. W zasobach miejskich znajduje się ok. 4 mln m² mieszkań, z czego średnio połowa zarządzana jest przez Wspólnoty Mieszkaniowe. Drugą połową administruje Miasto. Średni koszt zarządzania metrem mieszkania przez Wspólnotę Mieszkaniową wynosi 5,39zł. Miasto na ten sam cel wydaje 11,52 zł/m², czyli przeszło dwa razy drożej. Skąd wynika taka rozbieżność w kosztach? Taka rozbieżność w kosztach wynika z opłacania przerostów administracyjnych Miasta. Najemcy mieszkań komunalnych płacą Miastu średnio 7,32 zł/m - czyli ok. 2 zł/m2 więcej niż Miasto płaci wspólnotom za zarządzanie swoimi mieszkaniami. Łatwo policzyć, jakie pieniądze są marnotrawione przez Miasto. W uproszczeniu, roczne koszty zarządzania „miejską połową” wynoszą ok. 276 mln. zł. Wspólnoty zarządzają takim zasobem za 130mln.zł. Przychód Miasta z czynszów wynosi ok. 176 mln. zł. Następne 48mln. zł pozyskuje od lokatorów komunalnych z budynków zarządzanych przez Wspólnoty (2zl/m²), niestety, ok. 52 mln dokładamy my wszyscy. To nie koniec niegospodarności - w zasobach Miasta jest 291(14%) budynków w stanie awaryjnym, a we Wspólnotach Mieszkaniowych - 3 budynki (0,03%)! Miasto nie jest zobligowane do tworzenia funduszu remontowego tak jak Wspólnoty.

Wnioski: Miasto, sprzedając mieszkania, może pozbyć się wydatków na drogie zarządzanie i nie będzie ponosiło kosztów remontów, jednocześnie realizuje konstytucyjną politykę do „zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych obywateli, a w szczególności przeciwdziałania bezdomności, wspierania rozwoju budownictwa socjalnego oraz popierania działań obywateli zmierzających do uzyskania własnego mieszkania”. Należy też wspomnieć o przyszłych wpływach do budżetu miasta: jednorazowych ze sprzedaży i stałych - podatkowych.

Wartość społeczna wykupu jest nie do przecenienia. Po przyjęciu uchwały w 2011r część lokatorów, a także Stowarzyszenie „Warszawiak na Swoim” rozpoczęło batalię w WSA. Ich punkt widzenia podzielił Rzecznik Praw Obywatelskich dołączając do tego postępowania. WSA (I SA/Wa 60/13) przyznał rację mieszkańcom, wy-rok podtrzymał NSA (I OSK 298/14). I tak pierwszeństwo nabycia mieszkania komunalnego przysługuje najemcy lokalu na czas nieokreślony. Niezgodne z prawem były zapisy dyskryminujące niektórych najemców. Bonifikaty od ceny sprzedaży mieszkań, mogą być udzielane w drodze jednostkowej uchwały Rady m.st. Warszawy, odnoszącej się do konkretnego budynku, a nie w sposób generalny, obejmujący wszystkie budynki będące własnością miasta. Potrzebna jest nowa Uchwała!

„ Warszawiak na Swoim” zbiera podpisy pod Obywatelskim projektem Uchwały przywracającej możliwości wykupu mieszkań z bonifikatą. Pierwszy projekt
złożony w 2013r został odrzucony głosami radnych PO. Dlaczego Miasto nie chce dopuścić do sprzedaży mieszkań, pomimo jawnych korzyści? Prawda jest brutalna. Miasto chce sprywatyzować mieszkania! Tyle tylko, że woli powtórzyć schemat prywatyzacji SPECU. Sprzeda mieszkania na wolnym rynku, a pieniądze zainkasuje stołeczny Ratusz.

Wierzymy, że wybory samorządowe 2014 obalą hegemonię Platformy Obywatelskiej i uda się przywrócić racjonalne zasady sprzedaży mieszkań. 
--------------
Przywołał: M.Z.



środa, 19 listopada 2014

PORA NA DECYZJĘ



W Warszawie druga tura wyborów prezydenckich. Obecna prezydent miasta zaproponowała swojemu kontr-kandydatowi szybką debatę (i "grzeczną") na temat głównie przyszłego wykorzystania funduszy unijnych. To bzdury i rozmywanie prawdziwych problemów! Dalej: czy lokatorów domu jak nasz naprawdę interesuje ile kosztował dywanik asfaltowy na nieodległej ulicy Domaniewskiej? PO STOKROĆ NIE! Nas interesuje czy, kiedy i za ile staniemy się podmiotami miejskiej polityki mieszkaniowej - czyli kiedy i za ile będziemy mogli wykupić nasze mieszkania. W drugiej turze mamy wybór: SASIN czy Gronkiewicz-Waltz. Apeluję: porzućcie rozważania o partiach, ich szefach i niesfornych partyjnych urzędnikach. Chcecie stać się właścicielami lokali czy nie chcecie? Jeżeli to pierwsze - to do cholery zagłosujcie właściwie! Nie na HGW!
Poniżej sprawozdanie z programu J. Sasina przedstawionego w Sejmie. Oryginał tutaj: http://www.jacek-sasin.pl/relacja-z-konferencji-w-sejmie/


RELACJA Z KONFERENCJI W SEJMIE

4 listopada o godz. 12:00 Jacek Sasin uczestniczył w konferencji w Sejmie, której głównym tematem były problemy mieszkaniowe warszawiaków, takie jak: restytucja własności w Warszawie, wykup lokali komunalnych, problemy związane z użytkowaniem wieczystym.


Problemy mieszkaniowe mieszkańców Warszawy
Restytucja własności w Warszawie
Wykup lokali komunalnych
Problemy związane z użytkowaniem wieczystym


Restytucja własności w Warszawie
Działania, które należy podjąć w temacie zachodzących w Warszawie procesów restytucji własności należy podzielić na dwie grupy:


1. Stworzenie przez Urząd m.st. Warszawy portalu internetowego „Reprywatyzacja Warszawska”, uwzględniającego podział na poszczególne nieruchomości oraz opublikowanie na portalu kopii wszystkich dokumentów dotyczących spraw zwrotów nieruchomości na terenie Warszawy.
Powyższy pomysł jest rewolucją w porównaniu do obecnie prowadzonej przez Urząd m.st. Warszawy 
polityki informacyjnej. Nieprawidłowości do których dochodzi w trakcie postępowań zwrotowych w wielu przypadkach mają swoje źródło właśnie w możliwości ukrywania działań urzędników.


2. Działania „ustawodawcze” polegające m.in. na przedstawieniu obywatelskiego projektu ustawy reprywatyzacyjnej w Sejmie tak, aby ustanowić np. odszkodowania w wysokości 40 proc., wypłacane w obligacjach, z wypłatą rozłożona na 50 lat. Środowiska dawnych właścicieli są mocno sfrustrowane brakiem ustawy i oczekują podjęcia szybkich działań.


Wykup lokali komunalnych ze specjalną 90% bonifikatą
Uczyńmy z Warszawiaków ludzi, którzy są właścicielami, obywatelami, podmiotem polityki miasta, a nie przedmiotem działań urzędników decydujących o tym, kto może mieszkać, a kto ma być obywatelem drugiej kategorii.
2 grudnia 2004 roku została podjęta uchwała nr XLII/999/2004 w sprawie sprzedaży, zamiany i nabywania lokali mieszkalnych w domach wielolokalowych. Dawała ona możliwość wykupu lokali z 90-cio procentową bonifikatą po 10 latach najmu i z 80-cio procentową bonifikatą po 5 latach najmu. Uchwała ta spowodowała wzrost sprzedaży lokali na rzecz najemców, masowe powstawanie Wspólnot Mieszkaniowych i co najważniejsze, przejmowanie przez właścicieli zarządu nad budynkami z rąk ZGN-ów. Kolejna uchwała z 15 grudnia 2011 roku niestety anulowała ją i wprowadziła niekorzystny dla najemców system bonifikat (maksymalna bonifikata 70% po czterdziestu latach najmu). Ponadto wprowadziła szereg innych barier, które praktycznie uniemożliwiły wykup lokali wielu najemcom.


Działania, które należy podjąć w sprawie zbywania lokali komunalnych na rzecz wieloletnich najemców:


1. Inwentaryzacja nieruchomości lokalowych należących do m.st. Warszawy, które znajdują się w budynkach, gdzie funkcjonują Wspólnoty Mieszkaniowe.


2. Jasny podział nieruchomości, w których m.st. Warszawa ma 100 % udziałów na te, w których można zbywać lokale na rzecz najemców oraz na te, które pozostaną w zasobie komunalnym celem zaspokajania potrzeb mieszkaniowych osób, które nie mogą lub nie chcą wykupić lokalu.


3. Wprowadzenie zasady, że data złożenia wniosku o wykup lokalu jest początkiem procedury wykupu.


4. Umożliwienie zbywania lokali komunalnych na zasadach wprowadzonych uchwałą z grudnia 2004 r. osobom, które złożyły wnioski przed 1 stycznia 2013 r. (dopisek gospodarza blogu: my takie wnioski złożyliśmy dawno. Najpierw wyśmiało je Biuro Polityki Lokalowej pismem "królowej" Beaty Wrońskiej-Freudenheim z 2007 roku, później formalnych dokumentów nie przyjmowano w żadnym urzędzie)


5. Niewprowadzanie żadnych dodatkowych barier przy wykupie lokali przez najemców.


Argumentami za zbywaniem lokali na rzecz najemców są:
– właściciel lepiej niż najemca komunalny dba o zasób mieszkaniowy,
– dzięki zbywaniu lokali powstają Wspólnoty Mieszkaniowe, które w sposób o wiele lepszy i tańszy niż robią to Zakłady Gospodarki Nieruchomościami, dbają o funkcjonalność i estetykę budynków poprzez remonty i modernizacje,
– zbywanie lokali na rzecz najemców pozwoli na oszczędności i restrukturyzacja Zakładów Gospodarowania Nieruchomościami – mniejsza liczba lokali komunalnych nie będzie wymagała aż takiej liczby urzędników,
– dzięki zbywaniu lokali na rzecz najemców powstanie grupa ludzi, którzy będą właścicielami, obywatelami kapitałowo związanymi z m.st. Warszawa,
– zbywanie lokali przez m.st. Warszawa na rzecz najemców zwiększy wpływy do budżetu miasta.


Trzy sposoby na rozwiązanie najważniejszych problemów związanych z użytkowaniem wieczystym:
1. Uregulowanie stanów prawnych nieruchomości gruntowych znajdujących się pod budynkami spółdzielczymi.
2. Stworzenie jasnych warunków przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności
3. Udzielenie maksymalnych, zgodnych z ustawą bonifikat
 ---
Przywołał całość M.Z.

----------------------------------------------------------------------
A dzisiaj dołączyłem  do rozważań publicznych tę oto adresowaną do Sztabu P. Sasina treść:


Szanowni Państwo! 

 Kilkanaście dni temu osobiście przekazywałem w sztabie P. Sasina poniższe treści, zdaniem wielu wyborców nader istotne dla zmiany na stanowisku Prezydenta Warszawy. W wystąpieniach kandydata nie znalazłem nawet śladu tych wątków. Mój rozmówca ze Sztabu mądrze kiwał głową, na małej karteczce czynił jakieś skrótowe notatki - niestety nie miał pojęcia o czym mówię. Nie sądzę też bym go do czegokolwiek przekonał. Zakładam, że P. Jacek Sasin chce wygrać wybory. Ja chcę by tak się stało – i by po objęciu urzędu dotrzymał swoich obietnic przedwyborczych. Proszę o PILNE rozważenie niżej skrótowo zapisanych treści. W razie woli Kandydata służę obszernymi wyjaśnieniami, pod tekstem znajdują się sposoby porozumienia się ze mną. SZYBIEGO POROZUMIENIA – jak publikatory trąbią kandydat Sasin przez obecnie urzędującą p. Prezydent został wywołany do tablicy już na piątek. Dyskusja ma się toczyć o wykorzystaniu funduszy europejskich. Czy w duchu „wasze ulice – nasze kamienice”? Zapewne tak. To humbug, dym w oczy, pułapka. Moich sąsiadów nie interesuje koszt dywanika asfaltowego na Domaniewskiej. Ich interesuje walący się dom na Abramowskiego. Meissnera, Mickiewicza, Ząbkowskiej i czynsze na poziomie 12,20 za metr kwadratowy. A przecież przedtem miasto zabrało nam gruntownie odnowione inne nasze mieszkania, taki był podstawowy warunek tej zabawy…



  1. Doprowadzenie do ruiny lokatorów mieszkań komunalnych poprzez stałe podnoszenie czynszów, zakaz wykupu mieszkań, nie wykonywanie wyroków NSA w tej sprawie. W Warszawie jest kilkadziesiąt tysięcy takich mieszkań, dokładne dane dostępne na stronie Stowarzyszenia „Warszawiak na swoim”.
  2. BARDZO JASKRAWE dopuszczenie do utrwalenie się oszustwa, jakiego dokonano wobec lokatorów domów tzw. miejskich komercyjnych. Obiecano wykup po pięciu latach – odwołano obietnicę. Sprzedawano ongiś z rabatem 90 procent – zmieniono rabat na 50 procent, co oznacza nierówność obywateli wobec prawa. Cztery – pięć  takich enklaw na terenie Warszawy.
  3. Obsługa miejskich lokali warszawskich DWA RAZY droższa, niż ma to miejsce w wypadku wspólnot mieszkaniowych. Pełne dane również na stronie „Warszawiak na swoim”, szczegóły na bazie finansów Pragi Południe, ekstrapolacja dla całej Warszawy.
  4. Zablokowanie możliwości decydowania o swoim losie lokatorom miejskim: dzisiaj to zwykły chłop pańszczyźniany przypisany do konkretnego miejsca, z którego wyjście tylko pod most. Astronomiczne czynsze wkrótce do tego doprowadzą. Kto ma zająć nasze mieszkania?
  5. Stworzenie zastępów niekompetentnych urzędników administracyjnych, tu już mowa jest nie o bandzie, ale o całej klasie próżniaczej, dla której wiedza o prawach warszawiaków jest wiedzą tajemną i znacznie przekraczającą możliwości ich percepcji.
  6. Dyskusja o wykorzystaniu funduszy europejskich mija się z celem jak długo marnotrawcy pozostają przy żłobie – te i tak najdroższe pieniądze w znacznej części przejdą w ręce ludzi, którzy mieli służyć warszawiakom, ale służą wyłącznie sobie.



Druga tura wyborów to jasne przekazania wyborcom, że istnieją rzeczy i sprawy nie załatwione, ale starannie ukryte. Stworzone nie dla dobra mieszkańców, ale dla dobra klasy próżniaczej, dla której pojęcie „wspólne” oznacza wytyczenie granic żerowiska. W sytuacji, w której zameldowanie dziecka w lokalu komunalnym wymaga aż wyroku sądu, obcego zameldować niesposób, bo o meldunkach decydują urzędujący administratorzy, nader wątpliwa i ryzykowna staje teoria P. Sasina, że ściągnie warszawiaków do miasta po to, by właśnie tutaj płacili podatki. Człowiek dalej jest istotą działającą ekonomicznie – nie popełnia finansowego samobójstwa w imię mglistej obietnicy, że w zamian przejedzie się za darmo autobusem.



I wreszcie słynna kamienica na Noakowskiego… Zdaniem Gronkiewicz to wszystko wina Kaczyńskiego. Trzeba wytrącić jej z rąk tę bzdurę! TO BYŁO DZIAŁANIE W CHARAKTERZE PASERA! A mąż i córka to nie „osoby trzecie”!

Podpis i dane adresowe M.Z.