Szanowni! Kolejny
przedruk. Dowodzący, że dzisiaj pośród budynków tego typu, jak nasz stanowimy
absolutny wyjątek: nie mamy przedstawicielstwa dbającego o wspólny, a nie
jednostkowy interes. Cierpliwie znosimy kolejne podwyżki, kolejne erupcje
arogancji urzędników administracyjnych. Dozwalamy na manipulowanie nami,
dzielenie nas i obrażanie bzdurnymi interpretacjami podstawowych konstytucyjnych
praw obywatelskich. Nasi dawni przedstawiciele (nie siebie mam na myśli) odmówili
swojego czasu nawiązania współpracy z
innymi podobnymi naszemu budynkami. I mamy co mamy: bezhołowie, dom popadający
w ruinę, rosnące koszty utrzymania mieszkań, tłok na parkingu zewnętrznym i
pustkę w garażach wewnętrznych.
Każdego dnia, każdego miesiąca składamy się na
arcy-wysokie pensje i premie indolentów administracyjnych, którym nawet nie
chce się sprawdzić komu powierzają iluzoryczną, bezsensowną ochronę domu – przypominam tu
agencję Sat Guard nie płacącą swoim pracownikom. Ratusz otrzymał niedawno wyrok
NSA podważający zasadność ustaw o wykupie. I NIE DZIEJE SIĘ NIC! Miast wyrok
wykonać wypasieni urzędnicy, przedstawiam ich zarobki w poprzednim zewnętrznym tekście,
wyrok „rozważają”. Dzisiaj zatem przedruk listu, jaki pewna grupa lokatorów w
identycznej do naszej sytuacji wystosowała do burmistrza swojej dzielnicy. Inni
działają. Co robimy my - prócz patrzenia się na siebie wilkiem?
===========================================
List
mieszkańców osiedla Meissnera do Burmistrza Dzielnicy Praga-Południe – 7
października 2014r
Warszawa, 7 października 2014 r.
Sz.P. Tomasz Kucharski
Burmistrz Dzielnicy Praga-Południe m. st. Warszawy
Lokatorzy
osiedla przy ul. Meissnera 7/9/11/13
00-608 Warszawa
Szanowny
Panie Burmistrzu,
My
mieszkańcy osiedla przy ul. Meissnera 7/9/11/13 w Warszawie zwracamy się do
Pana Burmistrza prośbą o poparcie naszych starań, które mają na celu
zainicjowanie zmian obowiązujących przepisów prawnych tj. Uchwały Rady Miasta
Stołecznego Warszawy (XLII/999/2004) w zakresie umożliwienia najemcom wykupu
mieszkań wybudowanych po 1995 roku o powierzchni przekraczającej 80 m2. Zwracamy się również o
poparcie wniosku mieszkańców osiedla Meissnera o obniżenie stawki czynszu,
która od 2008 roku wzrosła średnio o 81%. Opłaty te powodują bardzo trudną
sytuację finansową wielu rodzin zamieszkujących nasze osiedle.
Zgodnie
z założeniem Gminy Warszawa Centrum, aby powiększyć jej zasoby przyszli
lokatorzy osiedla Meissnera przekazali swoje mieszkania kwaterunkowe lub
własnościowe na rzecz miasta, jednocześnie zobowiązując się do płacenia
podwyższonej stawki czynszu. Założeniem ówczesnego Prezydenta Warszawy Pana
Marcina Święcickiego była pomoc dla tak zwanej klasy średniej, czyli dla tych,
których nie stać na kupno mieszkania czy też budowę własnego domu, a chcą
żyć lepiej w większych mieszkaniach.
Przeprowadzając
się na nowoczesne osiedle do przestrzennych mieszkań ludzie mieli
poczucie szczęścia i pełnej realizacji. Po latach tłoczenia się z rodzinami
w małych mieszkankach teraz mogli zapewnić swoim dzieciom i rodzinom normalne
warunki mieszkaniowe. Osiedle tętniło życiem, młode małżeństwa decydowały
się na powiększenie rodzin, każdy ciężko pracował, aby opłacić bardzo wysoki
czynsz. Mieszkańcy mieli nadzieję, że po kilku latach będą mieli
możliwość wykupienia mieszkań.
Nikt
nie spodziewał się, że sytuacja ulegnie drastycznej zmianie – w 2008 roku
przyszedł kryzys, a wraz z nim podwyżki czynszów, które przyczyniły się do
zubożenia całych rodzin. Dzieci, które wychowały się na naszym osiedlu po
otrzymaniu edukacji coraz częściej szukały szczęścia i stabilizacji za
granicą.
Brak
perspektyw wykupu mieszkań, drastycznie rosnące czynsze, których wysokość
była nieadekwatna do stanu technicznego popadających w ruinę budynków
powodowały coraz większą irytację mieszkańców. Wielokrotnie próbowaliśmy
interweniować w naszej sprawie do Prezydent Warszawy, jednak za każdym
razem otrzymywaliśmy bezduszne urzędnicze odpowiedzi, że miastu nie opłaca się
sprzedaż naszych lokali.
W
1999 roku, kiedy przeprowadzaliśmy się na osiedle przy Meissnera myśleliśmy, że
władza chce nam pomóc, że urzędnicy są po naszej, „ludzkiej” stronie.
Niestety, czas pokazał, że stanowimy dla miasta bardzo dobre źródło dochodu i
jesteśmy dla niego tylko dobrym interesem.
W
2004 roku Rada Miasta Stołecznego Warszawy zablokowała możliwość zbywania
lokali, podejmując uchwałę XLII/999/2004, odbierając tym samym mieszkańcom
naszego osiedla nadzieję na przyszłość. Uważamy, że wykupienie mieszkań przyczyniłoby
się do poprawienia sytuacji budżetowej miasta, tym samym odciążając miasto
z obowiązku remontu zrujnowanych budynków.
Wykup
mieszkań spowoduje również automatyczne obniżenie czynszów, co z kolei
przysłuży się do zapewnienia stabilnej sytuacji finansowej całych rodzin,
a w tym godnej starości osób, które z emerytury nie byłyby w stanie udźwignąć
tak wysokich opłat czynszowych. Mieszkańcami naszego osiedla są również
osoby niepełnosprawne, które już teraz cierpią na skutek podwyżek czynszu.
Jednocześnie
chcemy zwrócić uwagę, iż większość mieszkańców naszego osiedla zamieszkuje
tu od momentu oddania go do użytku, czyli od 15 lat. Nasze historie są
różne, ale wspólnym mianownikiem jest fakt, iż jesteśmy Warszawiakami, którzy
od lat starają się zapewnić bezpieczeństwo swoim rodzinom. Chcieliśmy
poprawić swoją rodzinną sytuację, ale niestety nie mieliśmy tyle
szczęścia, co inni mieszkańcy tego miasta, którzy dostali w przydziałach
mieszkania z możliwością wykupu.
Jak
powszechnie wiadomo kompleks budynków, w których mieszkamy został oddany do
użytku przez Gminę Warszawa Centrum w 1999 roku z szeregiem wad
konstrukcyjnych, które w chwili obecnej wymagają nakładu 10 milionów
złotych na usunięcie tylko najbardziej pilnych usterek.
Jednocześnie
otrzymaliśmy informacje, że kwota ta przekracza aktualne możliwości
budżetu dzielnicy. Konsekwencje tych wad są dla mieszkańców bardzo
dokuczliwe i znacząco obniżają standard lokali i części wspólnych (zalewane
wodą mieszkania, klatki schodowe, garaże i piwnice, przemarzające,
zagrzybione ściany, odpadające tynki zewnętrzne i wewnętrzne itp). Przyzna Pan,
Panie Burmistrzu, że taki stan techniczny nie jest adekwatny do bardzo wysokich
stawek czynszu, jakie muszą płacić lokatorzy.
W
związku z powyższym zwracamy się do Pana Burmistrza o poparcie naszych starań w
dwóch podstawowych kwestiach:
1.
Obniżenie stawki czynszu dopóki budynek nie zostanie przywrócony do należytego
stanu technicznego lub do momentu umożliwienia wykupu mieszkań.
2.
Umożliwienie wykupu lokali, dzięki czemu:
a.
będziemy mogli odzyskać podmiotowość, czyli sami zapobiegać
niegospodarności i mieć wpływ na to, jak budynek jest eksploatowany i co
się dzieje z naszymi pieniędzmi,
b.
będziemy płacić stawki czynszu adekwatne do wartości i stanu technicznego lokali.
Jesteśmy
przekonani, że w niedługim czasie uda się rozwiązać nasze, tak palące sprawy.
Mamy nadzieję, że nie będziemy musieli opuszczać naszych rodzinnych domów
ze względu na eksmisje czy też przymusowe zamiany lokali spowodowane
naniesieniem zbyt wysokich opłat czynszowych. Domów, w których wychowały
się nasze dzieci i w których mamy nadzieje wychowają się również nasze
wnuki.
=============
Przywołał: M.Z.